Tandala ridge lodge

Maandag 01 oktober
Tijdens onze barre tocht gisteravond, zagen we nog wel het aardvarken. Voor ons een beloning van een bijzonder avontuur.
Vanochtend weer vroeg uit de veren om 07.00 uur aan het ontbijt om wederom een dag Etosha park te gaan beleven.
Door de ervaringen van gisteren zat de adrenaline bij menigeen nog hoog dus slapen lukte niet direct.
Vanaf nu weten we zeker dat we ieder wegbewijzerings paaltje uitgebreid gaan bestuderen.
We gaan op pad, rijden eerst 2 uur voordat we bij de ingang de Anderson Gate zijn.
Precies dezelfde weg als gisteravond, alleen nu bij daglicht. De wereld ziet er ineens heel anders uit.
Het is inmiddels al warm, zeker zo'n 35 graden op de thermometer. We schatten in dat de dieren zich moeizaam zullen tonen gezien de enorme hitte.
We staren alle gebieden af. We zien wederom honderden, duizenden zebra's, we zien ook duizenden springbokken én grote groepen wilde beesten, we zien de kudu, de oryxen, we zien enorme struisvogels, we zien de secretarisvogel, we zien kleinere dieren, we zien wederom de olifanten én ook zien we een leeuwenfamilie. Een mannetje met 2 vrouwen én 1 kleine leeuw. Hoe bijzonder is dat.
We hebben inmiddels 2 dieren van de big five gezien.
De meeste dieren bevinden zich rondom de waterplassen, het Etosha park is net zoals het hele land enorm droog.
Het Etosha park is ongeveer de helft van Nederland, dus een enorme droge oppervlaktes.
Het toeren door een wildpark is speciaal, echter gezien eerdere ervaringen, houden wij het vandaag bescheiden en zorgen dat we tijdig het park uitgaan. Ditmaal naar een andere lodge, gelegen aan dezelfde weg als die we eerder reden.
We rijden het park uit bij daglicht, gelukkig maar want onderweg zien we een schildpad oversteken. We zorgen dat deze op een veilige manier de overkant bereikt.
Yes, voelt goed.
Onderweg zien we ook vele lichtflitsen, het onweert ergens en de lucht kijkt enorm dreigend.
Er valt een spatje.
Onze nieuwe lodge bevind zich op ruim 1,5 uur afstand vanaf de ingang van het park,
We openen het hek van de Tandala Ridge, en gaan op pad. We berijden een enorm slecht pad, en moeten ook nog de hoogte inrijden. De 4x4 wordt gebruikt, als dat maar goed gaat.
Aan het einde van dit pad staat er een ietwat oudere man ons op te wachten, met zijn hond genaamd Uisqui (whisky).
We worden welkom geheten en ontmoeten bijzondere mensen genaamd Tim & Lauren Osborne.
Wij worden bijzonder welkom geheten omdat wij de regen meegebracht hebben, er is een goed bui gevallen, waar men erg blij mee is hier.
Lauren loopt op krukken, en laat ons weten dat zij een bovenbeenbreuk heeft gehad.
We worden uitgenodigd voor een drankje. Naar blijkt zijn wij de enige aanwezigen boven op deze heuvel.
Er zijn slecht 2 lodges hier, eerder bestemd voor de dochters van de eigenaren. Momenteel worden deze verhuurd aan gasten. Wij kijken uit over een gebied wat 58 hectare groot is, en wat volgens de eigenaren aangekocht is voor 60.000 Amerikaanse dollars, inclusief wildlife.
Zowel Tim als Lauren zijn Amerikaans van afkomst (Alaska) én zij hebben een Afrikaanse partner moeten zoeken om het gebied samen te kunnen kopen. Als buitenlanders konden zij alleen geen aanspraak maken op dit gebied. Hun partner heeft nu een aandeel van 51%, zodat de deal op een officiële manier gesloten kon worden.
Tim en Lauren (inmiddels gepensioneerd) waren bioloog van beroep. Zij hebben een studie verricht naar de koritrap een enorme vogel van 9-11 kilogram. Deze vogel bevind zich in het Etosha park, zodoende leerde zij het gebied kennen en hebben de gelegenheid gekregen om dit gebied te kopen.
De regels van Namibië geven aan dat zodra je land koopt, je ook eigenaar bent van het wild dat zich in dit gebied bevind.
Tim en Lauren hebben in hun gebied erg veel wilde dieren lopen, waaronder de neushoorn, maar ook koedoe's, springbokken, duiker, oryxen, kortom een enorm gebied vol met wilde dieren. Wij kijken uit over deze enorme vlakte. Het is hier zo stil, het is hier echt genieten op hoogte.
Tim en Lauren hebben geweldige verhalen over hun leven die ze met ons delen. Vanaf de veranda kijken wij uit over het gebied en de waterpoel waarop wij zicht hebben. Dit valt gewoonweg niet te beschrijven, wat een ervaring. Deze zal ons lang bijblijven.
Tijdens het eten komt het stekelvarken tevoorschijn, Harvey genaamd.
Ook Harvey heeft honger. Marion kan hem een wortel geven vanuit de hand. Dit is echt wel midden in de natuur.
Ook zien we de bushbaby, een kleine aap met een geweldig mooi klein hoofdje.
Wij willen hier niet meer weg.
Wat een interessante mensen, wat een ervaring, wat een eenzaamheid ook, maar zulke lieve mensen, gewoon niet te bevatten.
Wij zijn zo blij dat we dit mee mogen maken......geweldig.
Naar bed bleek er op H&M op de kamer 3 dikke gekko's te zitten en bij het in bed stappen zat er ook nog een dikke grote bruine spin die we maar buiten hebben gezet.

Gereden vandaag 358,8 kilometer.
Groetjes daar.